Max van den Boorn in gesprek met Anita Kuklinski

VV Eijsden heeft sinds 2012 in haar strategie de slogan "Trots op VV Eijsden"; wat betekent dit voor u?

"Ik vind het moeilijk om dit onder woorden te brengen; het is voor mij meer een gevoel.

Een fijne, warme en goed georganiseerde vereniging waar, denk ik, iedereen lid graag van is en waar bezoekende teams (zowel jeugd als senioren) graag naar toe komen. Dat merk je elk weekend."

 

Wat vindt u bij VV Eijsden uitgesproken goed en waarom?

"Over de senioren kan ik heel moeilijk oordelen, omdat ik vooral bij de jeugd actief ben.

Ik vind het heel goed dat jonge scheidsrechters worden opgeleid onder begeleiding van Miel Duijsens, Hans Dodemont en Marcel Eijkenboom.

Ik vind het ook geweldig om te zien hoe het vrouwenvoetbal zich ontwikkelt. VV Eijsden heeft daar al heel lang geleden het voortouw in genomen en plukt daar nu de vruchten van, want ik denk dat het vrouwenvoetbal de toekomst heeft.

Daarnaast moeten we trots zijn op iedereen die ons complex elke dag weer onderhoudt, op welke manier dan ook."

 

In iedere organisatie, dus ook bij VV Eijsden, zijn er verbeteringen mogelijk. Wat zou u willen verbeteren of veranderen en waarom?

"De onderlinge communicatie tussen diverse commissies kan altijd beter. Tegenwoordig is de mail een geweldig communicatiemiddel, maar persoonlijke communicatie is toch eigenlijk veel beter. Het is ook belangrijk om afspraken duidelijk vast te leggen, dit voorkomt veel misverstanden.

Ik wil nog wel even kwijt dat ik heel blij ben met het nieuwe sanitair in de kantine.

Dat ziet er echt een stuk beter uit, chapeau voor de uitvoerders!"

 

Respect & Sportiviteit worden steeds belangrijker; wat betekent dit voor u en hoe toont u dit in de praktijk?

"In de praktijk (ik spreek nu alleen voor het jeugdvoetbal) heb ik, als jeugdcoördinator, geen schroom om mensen aan te spreken. Niet alleen binnen het veld, maar ook erbuiten. Een voorbeeld: gooi gewoon je afval in de vuilnisbak. Dat zijn hele kleine dingen, maar ze zijn wel belangrijk. Aan de andere kant moeten we de jeugd ook de jeugd laten zijn.

Voetbal heeft altijd strijd in zich, dat kan wel eens mislopen, zowel binnen als buiten de lijnen. Mocht het mislopen, dan moeten we dat zo goed mogelijk zien op te vangen. Ik probeer daar zo veel mogelijk aan mee te werken en ik merk dat ik gerespecteerd wordt door het jeugdkader, de jeugdleden en de bezoekers."

 

Hoe staat u tegenover een eventuele fusie met SVME (en Oranje Boys)?

"Ik denk dat een fusie van de jeugd niet lang meer op zich laat wachten. Sterker nog: ik ben een voorstander van een eventuele fusiejeugd. Een fusie van de senioren komt later wel. Maar we moeten niet wachten totdat we uiteindelijk gedwongen worden om te fuseren."

 

Welke acties moet VV Eijsden nu ondernemen om gezond (financieel, organisatorisch en met voldoende leden) in de toekomst verder te kunnen functioneren als verenging?

Ik kan niets meer toevoegen aan datgene dat ik hierboven al heb beschreven. We moeten gewoon een vereniging blijven waar je met plezier komt voetballen en/of supporteren."

 

U heeft verschillende taken binnen de vereniging. Wat houden deze taken precies in?

"Ik maak schema’s voor de jeugddagcoördinators en ik ben zelfs regelmatig als jeugddagcoördinator actief.

Met z'n allen zorgen we ervoor dat gastverenigingen en club- of KNVB-scheidsrechters opgevangen en begeleid worden. We zorgen ervoor dat elke zaterdag goed verloopt en dat we daardoor Trots op VV Eijsden kunnen zijn.

Tevens help ik bij diverse toernooien en ben ik lid van de Sponsorcommissie, waar ik administratieve ondersteuning bied.

Verder ben bij activiteiteten als het schoolvoetbal, het Groot Eijsden-Margraten toernooi enzovoorts altijd stand-by om te helpen. Daarnaast verricht ik nog een heleboel werk op de achtergrond."

 

Wat is het leukste moment dat u bij VV Eijsden heeft meegemaakt?

"Mijn allerleukste moment is begin jaren 80 geweest. Samen met Jo Debeij heb ik toen de F- jeugd begeleid. De F’jes speelden in die tijd nog 11 tegen 11 op groot veld en ik fungeerde als grensrechter.

Geweldig om al die mannekes (die nu wellicht al echtgenoot/vader zijn) te zien. En al die dingen die erbij kwamen kijken: veters strikken, kusjes geven tegen een zeer been en ga zo maar door. Ik vond dat schitterend.
Van die tijd herinner ik me vooral Gert-Jan Gielen. Hij had helemaal niks met voetbal en stond gewoon in het zestienmetergebied bij de keeper van de tegenstander uit zijn neus te peuteren en naar de lucht te staren. Dat vergeet ik nooit meer."

druk op CTRL+P om deze pagina af te drukken

Wedstrijdsponsoren

Overige sponsoren