VV Eijsden

Wedstrijdverslagen C1

(13-12-2011) Schaesberg C1 – Eijsden C1      2 - 0

Dit is de eerste wedstrijd in de return. Toen we tegen deze mannen hebben gespeeld was het warm en dorstig. We hebben toen nog in de rust met 0-2 achter gestaan. Toch hebben we er een puntendeling uitgehaald 2-2. Dat was een zeer beladen wedstrijd. Dat zou toch iets goed moeten betekenen. Aangekomen op het voetbalveld van Schaesberg hebben we onze ogen uitgekeken naar de accommodatie. Ik heb zelden zo een mooie gezien. Dat beloofde toch iets goed (alweer). T1 en T2 hebben er zelfs op getraind om deze mannen aan te pakken. Dat moest toch iets goeds geven (alweer). Het weer was uitstekend om te voetballen, dat zou toch ook iets goeds geven (alweer). Het enige wat me een beetje tegen zat was de reactie van L2.

Hij liep helemaal scheef. Ik wou die arme kerel even helpen. Maar het bleek dat hij een voetbalplaatje met de afbeelding van mij in zijn beurs had. Dat zou een zware beurs zijn. Toch niet leuk als je je collega al enkele weken niet gezien hebt. Maar wat zei Jaffar ook altijd: Mijn wraak zal zoet zijn. Ik krijg je nog wel Blowwe rekel van Breust! Terug naar de wedstrijd. Zoals altijd waren de supporters weer aanwezig. Alleen de wagen van heer Piters had wat kuren. Zijn navigatiesysteem en zijn vrouw waren van de slag. Ze waren verdwaald in het mijnenland. Met als gevolg dat ze de eerste helft niet hebben kunnen aanschouwen. Nou hoeven ze daar niet zo rouwig om te zijn. Wij hebben in de eerste 10 minuten van de eerste helft twee cadeaubonnen weggeven. Dit zouden na de wedstrijd zeer dure bonnen zijn. We stonden weer in de eerste helft met 2-0 achter. Ik had in gedachte dat we een kopie kregen van de eerste wedstrijd en alles zou weer goed komen (alweer). We hebben twee zeer lullige goals tegen gekregen van het kaliber om niet aan te zien. Ik ga geen namen noemen want gezien het verloop van de wedstrijd kan ik iedereen wel noemen. We kregen kansen op de lat, net naast, kieper die in de weg stond, noem maar op. Ik vond deze wedstrijd een van de slechtste die ik heb gezien in de carrière van de C1. We speelden tegen ons eigen en niet tegen een tegenstander. We gingen het lage tempo en kwalitatief slecht spel van de tegenstander kopiëren. We kwamen niet uit deze spiraal met als gevolg dat we niet konden scoren om gelijk te maken. Dit zou toch een wedstrijd moeten zijn om uit die degradatiezone te komen. Helaas is het niet goed gekomen (niet alweer) en moesten met een kater van 2-0 terug naar huis. Wat kunnen we hieraan doen? Als we zo verder gaan zal het niet goed komen (niet alweer).

Ik hoop dat alle spelers zich eens achter de oortjes krabben en deze wedstrijd eens als een film terugspoelen. Mogelijk dat we de volgende wedstrijd in 2012 met een betere start kunnen beginnen. Zelfs Johan C. heeft gereageerd: “ speel je tegen je eigen dan is dit moeilijk en kan je tegenstander zonder tegenstander voetballen en wint hij de match”.

L1

(19-11-2011) Eijsden C1 – Cesaer C1 1 - 1

Na de zoete overwinning vorige week moest het vandaag toch ook lukken. Bij de speech van T2 kwamen we tot de ontdekking dat er toch nog spelers zijn die niet of nauwelijks op de klok kijken. Laat staan dat ze hun mail lezen. Heren spelers, ik wil jullie toch even er op attenderen dat we zeer zeker de bijeenkomst- en aanvangstijden scherp in de gaten moeten houden. Jullie hebben allemaal de gelegenheid om ieder trainer en leider te bereiken als je later komt. Kom je niet, laat dit dan zo vroeg mogelijk weten (niet een uurtje voor bijeenkomst). Zo kunnen we er nog voor zorgen dat we toch met genoeg spelers zijn. Houden jullie je niet aan de afspraken dan …….

Terug naar de speech.

Het is een kopie van vorige week. Iedereen was het weer hier mee eens. Toch heb ik me afgevraagd of het wel doorgekomen was. Ik vond de stemming een beetje raar. Het kan ook aan mij liggen. Op het veld was mijn rare gevoel nog niet weg. De wedstrijd begon in mijn ogen toch wel goed. We hadden een scheids, die overigens goed gefloten had, die ons allen bekend was. Deze wedstrijd is voor ons eigenlijk van “levensbelang”. De oproep aan de mannelijke hooligans had gehoor gekregen. De madonna’s zaten weer op hun vaste plek. Aan het publiek heeft het niet gelegen. In de eerste helft heb ik een wedstrijd gezien die niet goed maar ook niet slecht was. Wel kregen we een “standaard goal” tegen. Bij dergelijke wedstrijden moet iedereen er voor knokken en niet afwachten.

Helaas kon Cesaer hiervan gebruik maken. Het was een schot van buiten de 16 meter die niet werd gestoord of gestopt. Helaas. Toch gingen de kopjes van de spelers niet helemaal omlaag. Het was Thom die een mooie kopbal nog voor de rust achter de goalie van Cesaer wist te plaatsen. Dit zou een zeer belangrijk doelpunt zijn. We gingen de rust in met gelijke cijfers. Dat was wel een beetje beter gevoel, maar dat rare gevoel bleef! In de tweede helft had ik het idee dat onze beschermengel, met zijn zeer kleine aangegroeide vleugeltjes, was teruggekeerd. Echter zat hij nu bij Bas op de lat. Wij hebben het tempo van Cesaer gekopieerd. We waren langzamer geworden. Passes die niet aankwamen, geen concentratie genoeg, minder vechtlust. Jammer. Een geluk dat onze keeper Bas zijn handschoenen goed nat had gemaakt.

Hij heeft ons namelijk toch gered. Er waren acties door hem gedaan die Johan C. aan Louis van G. moest rapporteren. Bas , een pluim voor de reddende acties. Toch moeten we met zijn allen er voor zorgen dat we een overwinning kunnen boeken. Al met al was de tweede helft geen oogstrelend voetbal. Hoeg, hel, wiet en ongecontroleerd. Dat waren ook de woorden van menig toeschouwer en trainer. Helaas was er uit deze wedstrijd veel meer te halen. Helaas hebben we de punten moeten delen met Cesaer (terecht!). Helaas begrijpen sommige spelers nog niet hoe en waar ze moeten voetballen. Maar het is niet allemaal helaas, we hebben toch weer 1 punt. Dat geeft de arbeider toch weer een beetje moed. Ik hoop dat we volgende week met een betere pot voetbal komen, want we moeten tegen een van de koplopers. Helaas ben ik er dan niet, maar ik zal de telefoon langs de lijn zeker een paar keer laten rinkelen. Ik hoop dat jullie mij versteld laten staan door er zeker een gelijkspel uit te halen. Winnen mag natuurlijk ook!! Succes. Johan C. tegen Louis van G.: “spelen zullie de bal hoeg, hel en wiet, krijg zullie de bal wiet, hoeg en hel terug.

Spelen zullie het zelfde tempo als hunnie, spelen hunnie en zullie even slecht en mot ik de knikkers gaan delen. Dan is het jammer dat ik die zuur verdiende knikkers met Louis van G. mot delen en dat gaat nie lang goed. Dus er kan maar eentje de baas zijn en dat motten zullie zijn en nie Louis” L1

(12-11-2011)Groene ster C1 – Eijsden C1 2 - 3

 

Het voetbalveld van de Groen Ster ligt in een gebied waar zelfs mijn navigatiesysteem verdwaald en waar de Duitsers zeer slecht Nederlands spreken. Het is een gedeelte van “Adiej wah”. Net zoals alle voorafgaande wedstrijden zat de sfeer er weer goed in. Wat me wel opviel was dat er weinig mannelijke hooligans aanwezig waren. Laat ik de opa van Gilles even buiten beschouwing. Deze voetbalopa is bijna elke keer aanwezig om zijn kleinzoon aan te moedigen. Maar even terug naar onze mannelijke hooligans. Ze waren er niet. Wie waren er dan wel grootstalig aanwezig? Jawel, de madonna’s van de hooligans. Ik hoop dat het geen wenende madonna’s worden na afloop van de wedstrijd. Hierover kom ik nog op terug. De aanvang van de wedstrijd liep al niet erg soepel.

De scheids, die volgens mij 110 jaar oud was, was zich aan het ergeren aan de elftallen en leiding van de vorige wedstrijd. Ze waren immers een aantal minuten te laat. De wedstrijd was een beetje uitgelopen. “The man in Black” die ons zou fluiten was het hier niet zo mee eens. Maar ja daar doe je niets aan. We hadden de boys van ons de volgende boodschap meegegeven: “Hetzelfde voetballen als de eerste helft van de vorige wedstrijd. Oppassen voor de eerste minuten”. Met deze boodschap gingen we het veld op. De eerste minuten hebben we gevoetbald, het was strelend voor de ogen. We waren goed, we waren fel, we waren….enz. Wat we ook waren, op een ogenblik gingen we de wedstrijd een beetje uit handen geven. Het resultaat dat we een (weer) knullige goal tegen kregen. De madonna’s langs de lijn waren inderdaad aan het wenen.

Onze geluksengel die kon er niet zijn want hij had geen vleugels meer. Hij moest nu met een OV-jaarkaart naar onze wedstrijden komen. Met deze 0-1 achterstand moesten we nog een hele tijd mee verder spelen. Toch hebben de boys zich goed hersteld. Er kwamen zelfs weer kansen. Een vrije trap van Jules werd als een kanonskogel afgeschoten. Het leer lande achter de goalie van de slecht Nederlands sprekende Duitsers. Het was 1-1. De wenende madonna’s werden de “van vreugde schreeuwende madonna’s.” Het was niet te geloven. We gingen de strijd zelfs harder aan. De kansen waren er: op de lat en de paal. De genadegoal was van onze middenvelder Thom. De slecht Nederlands sprekende Duitsers werden met 1-2 op hun plaats gezet. Er was ergernis bij deze ploeg. Wij bleven koel, wij bleven netjes, wij bleven voetballen, en…..

We scoorden ook nog een keer. Het was de kerel met het kettingvet in zijn haren die in de buurtgemeente woont en die zijn voetbalopa zelfs aan het springen kreeg. Na een mooie voorzet van Brain kon Gilles (door middel van dat kettingvet in zijn haren) het leer zeer gladjes inkoppen. De madonna’s langs de kant waren weer de wenende madonna’s, maar dan van vreugde. Dit hebben we als team en supporters dit seizoen nog niet meegemaakt. Wij maakten de dienst uit en we stonden voor. We gaan de rust in met een voorsprong van 1-3 en met best goed voetbal. Zelfs Johan C. was zeer tevreden. In de rust begon het liedje weer van voor af aan . Kijkt uit, verslap niet, adequaat reageren. Maar tijdens de tweede helft was het net of iedereen naar Egypte was geweest. We waren slap en volgens mij aan de schijt. Konden we niet omgaan met deze weelde? We gingen ons verlagen naar het voetbal van onze tegenstander. Deze tegenstander begon zelfs zeer irritant te doen door allerlei smerige overtredingen te maken.

De scheids vond het allemaal maar goed. Met het gevolg dat er een tackel op Brain gepleegd werd die zeer donker rood was. De kaart was er niet, maar de enkel van Brain was wel donkerrood. Met het gevolg dat deze met een blessure uit moest vallen. Ook op onze snelle middenvelder Stijn werd een aanslag gepleegd. Ook hier durfde de leidsman niet op te treden. We kregen zelfs een vrije trap tegen. Ook Stijn kon naar de zijkant strompelen. Carlos was goed doorgelopen op een voorzet en komt alleen voor de keeper. Deze keeper plaatste zijn twee voeten in de lies van Carlos. Ook hier ziet de leidsman weer niets. Wel het gevolg dat Carlos naast Brain en Stijn kon gaan zitten. Onze madonna’s waren ineens de troostende madonna’s. De tweede helft was de langste helft in mijn carrière van de C1. We kregen er zelfs op zeer knullige wijze weer eentje in. Het was 2-3.

De slecht Nederlands sprekende Duitsers begonnen er een potje van te maken. Het publiek begon zich er mee te bemoeien. Er werd niet meer gevoetbald. Alle ballen werden “hoeg, hel en wiet” gegeven. Het was niet mooi om naar te kijken. We moesten door deze aanpak van onze tegenstander goed uitkijken dat we hier niet ten onder aan gingen. Ik vond het jammer dat wij niet de kracht meer hadden om dit te kunnen uitbuiten, want deze ploeg van de “Greune vallende ster” was zeer teleurstellend. Toch hebben we de wedstrijd uitgespeeld. DE EERSTE OVERWINING IS BINNEN!!!! Het zijn wij die met de 3 punten op zak naar huis zijn gegaan. De wenende madonna’s waren nu de feestende madonna’s. Iedereen was blij met deze overwinning. Het slechte voetbal…. Wie praat nog hierover.

Er werd gezongen “oe is dat feesje”. Bij onze C1 was het feestje. De zo lang achtergebleven overwinning was eindelijk op zak. Al met al moet ik toch bekennen dat iedereen weer zijn best heeft gedaan. Ook de invallers hebben het zeer zeker goed gedaan omdat er door de slecht Nederlands sprekende Duitsers 5x werd gewisseld. Proficiat!! Dit smaakt naar meer!!! Om te eindigen met de woorden van Johan C.: “ Een wedstrijd hep twee helften. Hep jullie een helft goed gespeeld en hep jullie een helft slecht gespeeld, spreken zullie alleen over de slechte. Hep jullie toch de wedstrijd gewonnen, hep jullie alle knikkers en daar gaat het om.”

Een zeer gelukkige L1 met 3 punten in de pocket.

(05-11-2011) Eijsden C1 – Jekerdal C1 0 - 3

Na de vriendschappelijke overwinning tegen Daalhof moesten we vandaag tegen een van de koplopers in onze competitie. Dat zal een hele klus worden. Maar zoals altijd zat de sfeer er weer goed in. De hooligans waren weer talvol aanwezig, het was goed weer en ik ben aan de schijt. Wat willen we nog meer!! Jawel!! Onze T2 Lou is jarig geweest. We kennen allemaal het liedje: “En Lou deh gif un runtsche, en Lou deh gif un runtsche…”. Proficiat kerel, namens het hele team.

Voor de wedstrijd is aangegeven dat we de boel kort moesten dekken en sneller moesten reageren. Proberen om de nul te houden. Met deze boodschap gingen we het veld op. Tijdens de eerste helft heb ik een paar keer naar de hemel gekeken waar die verrekte beschermengel was. Iedereen heeft gevochten als een leeuw, gelopen als een luipaard, geduwd als een olifant, een hele diertuin vol. Onze mannen waren niet te verslaan. De leider van Jekerdal had gemeend ons al met de eerste helft op te rollen. Hij begon zich te ergeren aan de leiding hetgeen direct de kop werd ingedrukt. Terecht. Wij waren zeer zeker niet de mindere. Het liep goed. De druk was zeer hoog. Er werd vanuit de achterhoede opgebouwd. Het was gewoon afwachten op onze goal. Dat verrekte leer wou er weer niet in. Ik wil niet zeggen dat we veel kansen hebben gehad, maar de vechtlust was met geen pen te beschrijven. Daarom zit ik ook achter de computer. Het publiek ging er helemaal in mee. Zelfs Jekerdal was even de kluts kwijt. Ze hadden volgens mij niet zoveel weerstand verwacht van ons. De eerste helft was goed verlopen en met een 0-0 gingen we de rust in.

Tijdens die rust weer geattendeerd dat we kort moesten dekken en adequaat reageren. We moesten opletten dat we niet gingen verslappen. Proberen de 0 te houden. Dat was pas een opdracht. Onze mannen hadden er alle vertrouwen in.

In die tweede helft hebben wij even niet opgelet. De eerste tegengoal die we kregen was wel een bijzondere mooie. Die andere twee waren van het kaliber “jammer had niet gehoeven.” Wat ook jammer is, dat wij de 4 kansen niet benut hebben om te scoren. Zijnet, paal, net naast de kruising geschoten door een linkspoot met rechts (he Luc). Als wij al deze kansen hadden benut, konden we Jekerdal zonder punten naar huis sturen. Wij waren zeer zeker niet de mindere. Zelfs de coach van Jekerdal (niet die zeikmaker, maar die andere) heeft ons een compliment gemaakt voor deze wedstrijd. Maar helaas levert dat geen punten op. Ook de goedfluitende scheids was het eigenlijk niet eens met de eindstand. Ik heb hem nog geld geboden om de eindstand anders in te vullen, echter het mocht niet baten. De teleurstelling was dan ook zeer groot bij ons. Wat ik wel wil vermelden is dat als we zo verder spelen we zeer zeker enige wedstrijden zullen gaan winnen. Dat kan niet anders. Ik vind dat dit, gezien de geleverde arbeid, de beste wedstrijd is die ik van de C1 heb gezien. Je ziet dus dat als een team samenwerkt het best goed kan lopen. Dit geldt natuurlijk ook voor de reserve spelers. Alleen dat verrekte geluk zit maar niet mee. De geluksengel kan zijn vleugels wel inleveren. Als ik hem tegenkom knip en scheer ik um gelijk!!

Mijn voetbalvriend Johan C. zat ook naast de lijn. Hij kon bijna geen worden uitbrengen over het verloop van deze wedstrijd. Het heeft ook enige tijd geduurd voor hij de woorden zei: “ as je team goed functioneert, de leiding is goed, hep je goed weer, de trainers en leiders tevreden, hep het publiek op de punten van zun tenen gestaan en je verliest alsnog, dan hep je ontiegelijke pech.

Maar als deze pech een keer omslaat, hep je ene overwinning die vele malen groter is.”

Een toch wel tevreden T1.

(01-11-2011) Daalhof C1 – Eijsden C1 3 5

Dit is een vriendschappelijke wedstrijd. Deze wedstrijd is er eentje voor het moraal. Het is ook tegen de vader van onze Mitch (T1). Heer Bulte senior is namelijk ook de tranier maar dan van de C1 van Daalhof. De avond begon goed. De reis naar Sjengeland was niet te doen. Het was stervensdruk onderweg en geen doorkomen aan. Aangekomen in Daaaalhof dacht Mitch dat zijn Opeltje twee meter breed was. Maar had zich daar in vergist. Volgens mij had hij gedacht: “ als we hier gaan verliezen, hebben niet alleen wij de schade”. Hij voegde het woord bij de daad (of anders om) en zoende met zijn Opeltje een Fordje Ka. Dit was de eerste winst.

De tweede winst was de entree van het voetbalveld Daaaaalhof. Daar hebben ze alles zo afgesloten dat zelfs hun eigen mensen er niet in kwamen. Dat wij te laat waren is hun helemaal niet opgevallen. Het veld van de sjengen hadden ze bezand, en dat was te zien. Ik heb aan heer Bulte senior gevraagd waar de schepjes en vormpjes waren om zandkastelen te kunnen bouwen. In Scheveningen aan het strand ligt nog minder zand dan in Daaaaalhof op het veld! Het leek wel “Sjengencity at sea”! Maar de gladiatoren van Eijsden hadden er weer zin in. De supporters (lees hooligans) waren er ook weer. De opdracht van T1 was duidelijk: winnen en leuk voetballen. De aftrap was genomen en ik had pas twee keer geknipperd met de ogen. De bal was door Raoul al in het net geplaatst. Iedereen moest zich in de ogen wrijven hoe dit kon. Binnen de minuut was het 0-1.

De druk op de tegenstander was groot. Er werd zelfs heel goed gevoetbald, maar het was toch de weelde die we niet lang konden dragen. De sjengen scoorden 1-1. We moesten uitkijken dat we niet gingen verslappen. Dit werd gelukkig omgetoverd naar “de baas op het veld”. Het was weer de spits van ons team dat het net van de tegenstander deed rammelen. 1-2 werd verzilverd (weer) door Raoul. We kregen meer overwicht op de wedstrijd. Er werd weer geluisterd naar elkaar. Er werd weer geholpen onder elkaar. Het ging als een geoliede machine. Het was de laatste man met een mooie goal die weer het net van Daaaalhof liet rammelen. 1-3 door Jules. Met deze uitslag gingen we de “bunker” in. De bunker moest het kleedlokaal voorstellen. Er werd op gehamerd door de T1 dat we moesten uitkijken dat we niet gingen verslappen. De aftrap werd genomen en na 4x knipperen met mijn ogen kon ik mijn papiertje weer uithalen om op te schrijven wie gescoord had en hoeveel het nu eigenlijk was. Ik moest 1-4 noteren voor de man uit de buurtgemeente. Gilles is zijn naam. De geoliede machine bleef maar doordenderen. Raoul kon er maar geen genoeg van krijgen. Hij tekenende er weer voor een goaltje 1-5. Plots ging onze geoliede machine een beetje haperen. Het zag er naar uit dat iedereen wel een goal wou maken en we het samenspel ondergroeven. Dit resulteerde dat de tegenstander toch nog twee tegendoelpunten kon maken en de eindstand 3-5 werd.

We moeten er voor waken dat als we voor of achter komen staan, dat we niet op eigen houtje gaan voetballen. We moeten proberen om als een team de wedstrijd te bepalen. Het maakt immers niet uit wie er scoort en hoeveel goals hij maakt. Hoe kan immers een achterspeler scoren als hij voor de verdediging moet zorgen. Toch kan deze speler een zeer goede wedstrijd spelen. Alleen van een ding stond ik verbaasd: “Raoul, hoe krijg je het voor mekaar om een bal twee meter voor de doellijn OVER het doel te schieten. Da’s knap!!” Johan C. zou zeggen: “Een wedstrijd kun je niet alleen spelen. Anders mot je alle thee opdrinken van je medespelers tijdens de rust. Hier krijg je buikpijn van en kun je dus niet goed spelen.

Dus om goed te spelen hep jullie een elftal nodig en dat zijn 14 spelers en zulle jullie de thee en de goals moeten delen”.

Een zeer tevreden L1 (na een lang gewachte en verdiende overwinning. PROFICIAT!!!!!)

(18-10-2011) Eijsden C1 – Roda D1 1 - 6

Deze vriendschappelijke wedstrijd zouden we spelen tegen de patertjes van Rolduc. Het was een vroege bijeenkomst (17.00h) en aanvang om 18.00h. De toespraak voor de wedstrijd van T1 en T2 was naar mijns inziens zeer duidelijk. Het is zoals ik had omschreven in mijn verslag van DVO. Ik heb hier nog altijd een kater van. Onze spelers niet. De sfeer was en is nog altijd zeer goed bij de aanvang van een wedstrijd. Ik had nu alle hoop gevestigd dat we vandaag toch eens na lange tijd een verdiende overwinning zouden krijgen.

“ Krijgen “ , dat is iets voor niets ontvangen. T1 en T2 hebben gelukkig de opstelling gewijzigd. Mijn gebeden zijn verhoord. Er bestaat toch nog iets hierboven. De trainers hebben de gehele opstelling gewijzigd. Er spelen boys op plaatsen die ze mogelijk niet gewend waren. Moesten ze zich niets van aantrekken en voetballen. Je houden aan de afspraken, gaan voor elkaar, geen commentaar geven, opbouwende kritiek geven. Dat was de boodschap die de leiding van C1 de boys meegaf. Ik moest denken aan het liedje : “ ik kreeg een heel apart gevoel van binnen” van Conny, toen de gladiatoren het veld opgingen. De patertjes van Rolduc waren een kop kleiner dan ons. Dat gaf weer een beetje meer hoop. De wedstrijd was amper begonnen en de druk was zo hoog, het kon mijn bloeddruk wel zijn.

We zaten kort op die patertjes. Er werd gejaagd, er werd gevochten, er werden overtredingen gemaakt. Het waren wel faire overtredingen, gelukkig. Heb ik dit seizoen nog niet gezien. Zo werden er in 3 minuten 3 overtredingen gemaakt in verband met jagen. Zo kan het ook. De achterhoede had alles onder controle. Het middenveld kon alles overzien. De voorhoede maakte de backpatertjes het moeilijk. De machine begon te lopen! Het resultaat: Jawel, Siësta Carlos met de gele schoenen zorgde voor de voorsprong. 1-0 De hooligans van Eijsden waren niet meer te houden. De stemming was goed. Echter de patertjes van Rolduc voetballen met 12 man. Deze patertjes kregen van boven de zegen en scoorde nog voor rust 1-1. Met gebogen hoofdjes gingen wij de rust in. De patertjes kregen volgens mij in de rust nog een zegen van boven en een aai over de bol. Het waren de eerste 10 minuten die de muur van onze verdediging deed wankelen. We gingen weer voetballen zoals voorheen. Ieder weer voor zich. Het niet adequaat reageren. Dit resulteerde dat de patertjes PATERS werden en scoorde de ene goal na de andere. We hebben nog geprobeerd het roer om te gooien. We kregen ze om de oren. En wat is krijgen, dat….(zie boven) Volgens mij zat die Meneer, die boven zit en de zegen had geven, bij de paters op de lat. We hebben kansen gehad, die eigenlijk verzilverd moesten worden.

Die beschermengel van ons was weer nergens te vinden. Ik moest voor Mitch in het verslag schrijven dat we zeker met 4-2 hadden moeten voorstaan. Hij zou zijn ontslag indienen als ik het niet vermelde. Er is bij mij toch enige aarzeling geweest om dit te vermelden. Maar ja… De snelheid waarmee de paters het spel hervatten was weergaloos. Die mannen waren net (jawel) goudvissen op het droge. Op dit gebied kunnen wij zeer zeker nog iets verbeteren. Het snel nemen van vrije trappen, het snel opstaan na overtredingen, het aannemen van de bal, kortere mandekking, noem maar op, ging bij die paters allemaal twee versnellingen hoger. Race-paters! Er is al door het publiek geroepen dat we moeten gaan wokken om veranderingen te bespreken. Ik weet niet of dat de oplossing is, maar ik ga toch wel mee. Is altijd leuk en lekker. Om een korte analyse te maken van de wedstrijd: eerste helft goed gespeeld, tweede helft zeer zeker minder. Resultaat 1-6 ien die tuut gekregen!!!(en wat is krijgen…)

Johan C heeft mij bericht, “Hep je de eerste helft goed, hep je een half glas vol. Hep je de tweede helft slecht, hep je een glas half leeg. Hep je dan toch verloren, dan hep je een leeg glas.” Ik heb Johan verteld dat ik die beschermengel volgende week ga zoeken in Egypte.

Er is deze week geen trainen en voetballen. (tot nader bericht).

Zo kunnen wij ons allemaal bezinnen wat de volgende competitiewedstrijd zal geven. Ik ga naar Banneux om een grote bougie af te steken. Ons geluk moet toch wederkeren! Als dat ook niet helpt steek ik ook nog een non in de fik. L1

(15-10-2011) DVO C1 – Eijsden       12 - 0

Het is zaterdag en het is uitstekend voetbalweer. Brain is nog altijd geblesseerd en kon dus niet meedoen. De wedstrijd tegen Susteren zat nog een beetje in het achterhoofd bij sommigen. Zeer zeker bij mij. Vol goede moed heb ik aan de mannen die bij mij in de wagen zaten gepolst wat we met deze wedstrijd zouden doen. Uit volle borst kwamen er uitslagen uit waarvan ik kon dromen. Ze hadden er zin in.

Helaas moet ik bekennen dat die goede zin er wel iedere keer in zit. Tijdens de eerste 5 minuten van de eerste helft begon die goede zin toch flink te dalen. Het eerste tegendoelpunt hadden we al te pakken. Het tweede liet niet al te lang op zich wachten. Volgens onze interim-grens was het buitenspel. Ik stond naast hem en kon dit alleen maar bevestigen. De scheids zei dat het niet zo was. Alhoewel hij er wel zeker 20 meter van af stond, keurde hij de goal alsnog goed. Wel effe een woordje naar deze interim-grens. Bedankt dat u mij heeft vervangen in deze pijnlijke dagen. Toch goed gevlagd, grens. Terug naar de wedstrijd. Het fluitsignaal van de scheids gaf de rust aan.

De stand voor het bezoeken van de kleedlokalen gaf 4-0 aan. Tijdens de rust heeft T2 aangegeven dat er geen commentaar gegeven mocht worden op de spelers die een foutje maakte. Het moet wel opbouwende kritiek zijn en geen scheldkanonnades. Ook zou hij graag willen zien dat we de eindstand niet verder zouden willen laten komen dan 5-0. We waren het allemaal met hem eens. Echter de praktijk wees anders uit. Dat we verloren hebben kan ik wel ergens plaatsen. De eindstand is 12-0 geworden.Is niet leuk, maar allee.

Wat mij wel opgevallen is dat menige speler zich niet aan zijn taken hield. Er wordt een opstelling gemaakt en men houd zich er niet aan. Er worden alleen maar opmerkingen gemaakt als er iets mis gaat. Ik vind dat dit niet kan en niet mag gebeuren. We staan allemaal op de dezelfde wei en zijn een (1) team. Je wint een wedstrijd als een team maar je verliest ook een wedstrijd als een team. Om iemand de schuld te geven van een tegengoal mag, maar wel met een opbouwen kritiek. Iemand afzagen aan de knieën is heel gemakkelijk en niet collegiaal. Als iemand zich niet aan de afspraken houd mag hierover iets gezegd worden, maar wel met (nogmaals) opbouwende kritiek. Opbouwende kritiek komt alleen maar ten goede van de sfeer en voor het team. Wordt de sfeer grimmiger dan wordt het nog moeilijker om een wedstrijd te winnen.

Het is zoals mijn teleurgestelde vriend Johan C zegt: “er hept iemand gezegd dat voetbal oorlog is. Maar hep je oorlog in je eigen team speel je tegen NOG een tegenstander. Er is niets moeilijker dan te voetballen tegen twee tegenstanders. De doelpunten vallen dan bij jou en verliest de match zonder te voetballen.”

L1

(08-10-2011) SC Susteren C1 – Eijsden C1       1 - 0

Dit zou een zeer belangrijke wedstrijd zijn.

Dit zou een driepunter kunnen zijn.

Dit zou de ommekeer in de competitie kunnen zijn.

Dit zou een klein feestje kunnen zijn.

Maar…. Ik zat in Trier achter een goed glas bier en was moe van het zoeken naar de beschermengel van VVE C1. Het was al 13.00h en heb L2 een berichtje gestuurd wat de uitslag was. Kreeg een antwoord: “moeten nog beginnen maar Mitsch heeft gewonnen, was als eerste in Susteren.” Dat waren goede vooruitzichten. In de helft heb ik weer een bericht gestuurd, kreeg als antwoord: “Rustand 0-0. vandaag moet het lukken. Moeten een tandje feller zijn. We hebben het betere spel, enkele goede mogelijkheden. Mot lukken in de 2e helft”. Aldus L2. Ik kreeg het een beetje Spaans benauwd. Ik had die verrekte engel nog altijd niet gevonden. Toch had ik alle vertrouwen in “die Mannschaft”. Na een aantal minuten kreeg van L2 te horen dat Brain geblesseerd was uitgevallen. Ik hoop dat het niets ernstigs is. Zal ik wel de komende week horen. Na een zoveelste goed glas gerstenat kreeg ik plotseling een “sjavraoj van kom krieg mich”. Dit was een zeer naar gevoel.

Dit werd na 1 minuut bevestigd door L2 met de mededeling “Einde wedstrijd 1-0, Karel Utrecht Tango”. Het gerstenat heeft me een aantal uren niet gesmaakt. Ik vraag me af waar die verrekte engel is die we zo hard nodig hebben. Ik hoop dat de mannen hun hoofdjes niet laten hangen. Verder kan ik hier niets over schrijven omdat ik helaas niet aanwezig was.

Op naar de volgende wedstrijd.

L1 vanuit Trier

(05-10-2011) Scharn C2 – Eijsden C1      2 - 2

Ik zit nu achter mijn computer met een Jup en wil zo veel mogelijk opschrijven. Eigenlijk weet ik niet waar ik moet beginnen. Iedereen was op tijd en gingen volle goede moed naar de vriendschappelijke wedstrijd in het sjengegedeelte Sjchaaaaan.

We hebben zelfs versterking gekregen van de kleine vlotte heer Ceha die aan het Bat in Eijsden woont. Kerel, bedankt voor het uithelpen en “by the way” (da’s engels!) een hele goede wedstrijd gespeeld. Onze T1 en T2 zeiden voor de wedstrijd dat ze een verrassing voor ons hadden. “Ons” zijn ook weer de trouwe supporters die weer aanwezig waren, ook degene die niet hoefden te rijden. Beide trainingsheren hadden een opstelling gemaakt waar Johan C. zich zeer zeker mee kon conformeren.(duur woord, hep ik motten opzoeken). De toeschouwers, L1 en L2 hebben een eerste 5 minuten gezien waar maar 1 spreekwoord van pas is. “Lek vinger,lek dowm”.

Onze gladiatoren hadden volgens mij iets te eten gekregen dat zijn weerga niet kent. Er werd gejaagd, er werd gestoord en er werd zelfs gescoord! Zo hadden onze mannen al na 1 minuut op voorsprong moeten komen. De sjengen van Sjchaaaaan hadden nog niet eens met hun ogen geknipperd, zo snel waren we. De ene kans na de andere hebben we gehad. Het had na die 5 minuten al 0-4 moeten zijn. Dat stuk leer wou er maar niet in! Die beschermengel van de C1 moet toch op een verre vakantiereis zijn. Maar de goden (zonder de engel) waren ons eens goed gezind. Het was Stijn die het leer achter de goalie van Sjchaaaaan plaatste.0-1!!!! De vlag van L1 ging zo hoog en zo ver de lucht in, dat L2 hem achter de balustrade kon opvangen.

Het gejuich van onze “hooligans” was zo overdonderend dat het bijna begon te bliksemen. Onze mannen kregen vleugels. Er werd weer gevoetbald en hoe. De spanning was te snijden want Sjchaaaaan had een aantal spelers, (waarvan ik de naam niet kon uitspreken) die zo vlug waren als een goudvis op het droge. Maar onze mannen wisten deze vissen weer terug te gooien in de Geuseltvijver. Ondanks onze pressie, overgave en druk wisten deze goudvissen op het droge toch weer uit die vijver te komen en de gastheer scoorde de gelijkmaker. In de rust zijn een aantal woorden gewisseld door T1 en T2 met onze mannen. Ik kan en mag hier niets over schrijven, want wij moeten nog naar Simpelveld. Mogelijk dat de Simpelenaren ook dit verslag lezen. Terug op het veld gekomen begonnen onze mannen weer zoals we de eerste helft “verwend” waren.

Er werd weer gejaagd, weer gestoord en WEER gescoord! Deze keer kon L2 de vlag niet meer opvangen van L1, want hij stond aan de overzijde. Het was die kerel uit het buurtdorp Groeselt, Gilles, die het net van Sjchaaaaan deed rammelen.

Het was ongelofelijk. We stonden voor met 1-2. De Sjchaaaaannenaren wisten niet meer waar ze het moesten zoeken. We hadden ze in onze “tes”. Desondanks had onze verdediging zijn handen vol aan die goudvissen op het droge waarvan ik de namen nog altijd niet kan uitspreken. Het tegendoelpunt viel inderdaad. Het was gelijk. Onze mannen hebben het verslag van de vorige wedstrijd goed gelezen over die krof. Ze lieten de hoofden niet zakken en speelden verder. Door een zeer ongelukkige bal achterin kwam er weer een tegendoelpunt van Sjchaaaaan, maar L1 heeft hem afgevlagd. De scheids was het er mee eens, dus L1 ook. Hier wordt ik voor betaald. (en dik) Het bleef 2-2. Het was ook een verdiende uitslag.

We kunnen terugkijken op een hele leuke spannende wedstrijd, die heel goed is voor het moraal. Deze goede moraliteit moet het gaan doen aanstaande zaterdag tegen Simpelveld. Ik ga vrijdag in Trier kijken waar onze beschermengel is. Volgens mij zit ie daar aan een grote pot bier. Ik stuur hem terug voor zaterdag zodat ik onze “hooligans” in Trier kan horen juichen als we daar met de drie punten naar huis komen.

Het is zoals mijn medestrijder in de voetbalwereld Johan C. zegt: “Hep je een goed moraal op zak, hep je geen lege tuit. In die tuit hep je drie punten, dus hep je normalerlieter gewonnen. Simpel”

. Een tevreden L1

(01-10-2011) VV Eijsden C1 – Hoensbroek C1      1 - 5

Door mijn zwarte gedachte van vorige week moet ik weer iets recht zetten. De uitslagen in het vorige verslag geven aan dat wij gewonnen zouden hebben. Was het maar waar. De uitslag was niet 1-5 maar 5-1. Bij deze.

Nu het verslag van de wedstrijd tegen Hoensbroek. Tja……. Het was een hete dag en de kunststof “grasmat” rook naar verband rubber. Onze boys hadden toch het idee dat we vandaag een wedstrijd zouden spelen voor de drie zeer belangrijke punten. Het beeld dat onze trouwe toeschouwers te zien kregen was weer hetzelfde.

We spelen vrij aardig maar de doelpunten komen maar niet. Helaas moesten we de rust ingaan met een 0-2 achterstand. Er wordt met vlagen zeer goed gevoetbald echter het gaat om de knikkers. Ik kreeg van een toeschouwer van de tegenstander te horen dat we een goed elftal hadden. Dat is ook zo, echter de punten laten we toch liggen. Het is in de voetbalwereld zo dat degene die 1 goal meer maakt dan zijn tegenstander de winnaar is. Ook al speelt hij een mindere wedstrijd. Hier was de toeschouwer van de tegenpartij het toch met me eens. In de tweede helft hebben we kansen gehad van het kaliber mooi en heel mooi. De beschermengel van de C1 van Eijsden is volgens mij op vakantie, want dat voetballeer wou er maar niet in bij Hoensbroek.

Toch heb ik mijn vlaggetje een keer hoog in de lucht kunnen gooien. Het was Roel die met een rush van achteren het grote leed toch een beetje verzacht heeft. Helaas hebben we Hoensbroek vergeten af te drogen en zijn zij die met de drie, o zo belangrijke punten, naar huis zijn gegaan. Adiej wa. Toch een vermelding voor de wisselspelers. Deze hebben ondanks de achterstand toch een goede indruk achtergelaten. Goed gespeeld boys. We hebben deze wedstrijd afgesloten met een eindstand van 1-5. Ik hoop dat we aanstaande zaterdag tegen Susteren toch eens met de 3 punten naar Eijsden terug mogen komen. Het is toch belangrijk dat we een wedstrijd moeten winnen. Al is het maar voor ons gevoel. Het is zoals mijn voetbalvriend Johan zegt: “Als je de kop laat zakken krijg je een krof. Heb je een krof kun je moeilijk omhoog kijken en kijk je naar je voeten. Je ziet dan niet wat de tegenstander doet. Deze kan dan heel gemakkelijk scoren en met de drie punten vertrekken. Dus jullie moeten de kop niet laten zakken, krijg je geen krof en de match proberen te winnen. Simpel” Ik hoop met deze wijze woorden dat we nog altijd blijven geloven in het winnen van een wedstrijd.

Helaas moet ik me afmelden voor aankomende zaterdag tegen Susteren. Ik zal mentaal bij jullie zijn. Ik heb bij Vodafoon een open lijn aangevraagd om op de hoogte te blijven van deze belangrijke gebeurtenis. Mijn mobieltje zal geheel ter beschikking staan voor deze wedstrijd.

Op naar Susteren voor de driepunter!!!! L1

(24-09-2011) SHH C1 – Eijsden C1 5-0

Julie zullen zich nu afvragen waarom een donkere pagina. Hier kan ik kort en krachtig over zijn. Dit verslag gaat over een zwarte bladzijde in de competitie van onze C1. Het verloop van de week. We krijgen van onze T1 een zeer bemoedigend mailtje dat we moesten vechten voor de bal. Inzet tonen als jonge leeuwen en leren van dit proces. Toen ik dat bericht had gelezen ben ik even naar de ijskast gelopen, heb een Jupke gepakt en hierop geproost.

 Ik was het eens met de letteren van T1. Helaas kon hij niet aanwezig zijn door werkomstandigheden. Geen nood, dacht ik. We hebben ook nog T2. Geen man overboord. Zat nog fijn van mijn Jupke te genieten komt een bericht binnen van L2. WE MOETEN OP DE FOTO! Ik heb me verslikt bij het aanhoren en lezen van zijn bericht. Maar goed we moesten om 11.00 h aanwezig zijn om ons koppie op een button te laten zetten. Iedereen een bericht gestuurd dat we onze haren naar 1 kant moesten kamen en voldoende gel erin moesten doen. Onze adonissen met hun L1 en L2 waren op de plek van het onheil toen iemand vroeg waar T2 toch maar was.

Je kon het niet geloven, maar we hebben deze heer Weer(ts) moeten bellen waar hij was. Alle foto’s zijn genomen behalve van onze T’ers. Wij als L1 en L2 zouden toch graag willen weten waar onze T’ers uithangen. Zij moeten zich toch ook afmelden als ze niet kunnen of later komen. Dat moeten wij als L’ers toch ook? Toch? Dan weet iedereen toch wat hij moet doen?

Dat noemt men “communiceren” met een duur woord. Ik wil dit wel eens een keer uitleggen onder een genot van een Jupke. Maar goed dat was nog het minste wat er gebeurd was. Eigenlijk had ik dit gedeelte nog met een grijze achtergrond kunnen schrijven. We gaan dus inclusief met T2 (toch wel) richting het bos om daar tegen de Herten te voetballen. Met het goede gevoel van de vorige week en “goed voetbal, toch verloren” wordt er tegen de bosdieren gevoetbald. Ik heb me verwonderd dat het roer helemaal niet is omgegooid zoals we eigenlijk hadden moeten doen en ik in mijn pleidooi had geschreven. De zeer grote “sjavroaj” van vorige week werd nog groter. Alleen nu was ik erbij en keek erna!

De eerste helft was er eentje van het soort “ kleine zwarte bladzijde”. Het liep voor geen meter. De tegenstander heeft alleen maar met ons lopen te dollen. Er was niemand die iets begreep van het woord “mandekking”. Iemand waarschuwen tijdens de wedstrijd was er niet bij. Iedereen liep als een kip zonder kop. En dan moeten wij gaan jagen op Herten!! Dit kan niet en zal ook nooit zo gaan. We gaan de rust in met een tegendoelpunt en een gele kaart voor Gille van Groeselt. Je mag immers geen GEK tegen de tegenstander zeggen als deze je vierkantig neermaait. Maar ja dat krijg je als Wilders bijna in Herten is geboren. In de rust wordt er nog op gehamerd dat de tegen-Herten niets waard zijn. Ik heb me afgevraagd welke wedstrijd men dan heeft gezien. Ik vond dat wij niets waard waren. Maar allee, ik had nog een sprankje hoop dat we toch die ene goal zouden kunnen wegwerken na de speeches die er in de rust zijn gehouden.

Onze fotomodellen gingen weer het terrein op en toen begon het gez….. Dit is nou waarom ik een zwarte bladzijde heb gekozen om mijn verhaal op kwijt te kunnen. Het was niet om aan te zien. Het was nog slechter als de eerste helft. Het publiek heeft zich kostelijk vermaakt met de wedstrijd naast ons. Daar waren twee G- elftallen aan het voetballen. Onze trouwe ma’s en pa’s durvende onze wedstrijd helemaal niet te aanschouwen. Na 0-3 werd er nog geen actie ondernomen om het elfstal uit die neerwaartse spiraal te krijgen.

Er zaten jongens op de bank die net zo goed hadden kunnen meedoen. Het werd ook 0-4, geen reactie. Uiteindelijk worden er mensen gewisseld. Helaas moeten ze wachten tot 10 en 5 minuten van het einde, alsof er nog iets te redden zou zijn. De neerwaartse spiraal zat zo ver in de bodem dat we bijna Jassad Arafat hebben moeten bellen om de olie op te vangen. Zo diep zaten we. Er is tijdens deze zwarte zaterdag nog een gele kaart gevallen voor Carlos. Ik heb geprobeerd de scheids over te halen met 4 Jupkes om de kaarten niet door te geven. Het waren immers kaarten voor vederlichte vergrijpen, niet de moeite waard. Maar helaas wou “the man in black” hier niets van weten. De bladzijde werd steeds groter en zwarter. Alles zou die middag gaan mislukken. En het was ook zo.

We hebben het jachtgebied van de Herten verlaten met 0-5! Normaal is het zo dat de jagers op de Herten schieten. Wat ik vandaag heb gezien, dat zie je nog niet in een tekenfilm! De Herten schoten op de jagers, en met scherp!! Ik heb in het vorige verslag, sorry aantekening, iets verteld over koeien kopen. Toch is deze spreuk niet verzonnen. Het blijkt maar weer. Als wij zo blijven doorgaan en deze koers zullen blijven volgen dan vrees ik dat we dezelfde tocht gaan maken als de Titanic. Jullie weten ook hoe diep deze in de zee ligt. Zelfs Jassad Arafat komt hier niet meer aan.

Zoals mijn vriend en medestrijder Johan C. altijd zegt: “Als het regent in september valt kerstmis in december. Regent het niet in september heb je goed voetbalweer. Is het weer goed moet jullie kunnen scoren. Maar schieten de Herten zelfs op je moet je goed uitkijken anders halen jullie december nog niet eens!” Met deze wijze woorden hoop ik dat ik deze grote zwarte bladzijde kan afsluiten. Ik ben van mening dat er nu iets moet gaan gebeuren, anders liggen wij als C1 op het kerstdiner in plaats van Herten!

De zeer grote “sjavroaj” van L1

PS: Walpot heeft mij gevraagd om de prentjes te voorzien van tekst, zo mooi vond hij het verslag. Kun je nagaan!

(17-09-2011) VV eijsden C1 – Bekkerveld C1 1 - 4

Er was eens ….

Zo begint een sprookje, toch? Ik was in Leeuwarden, heb een stijve nek gekregen van het omhoog kijken naar de vliegtuigjes.

Het was een zeer vroege zaterdagochtend, maar om 6.00h kreeg ik me toch een “sjavroaj”. Het gevoel dat ik over me heen kreeg was van een type zeer ongelukkig. Er was in de US of Amerika een ongeluk gebeurt in een vliegshow. Was dat wat me aan het denken heeft gebracht? Nou zullen vele van jullie zeggen: “L1 denken, dat kan niet”. Toch was het zo. Maar het was iets anders, mijn jongens moesten voetballen, en ik was er niet bij. Gaat dat wel goed? Mijn gevoel zei dat L2 alles onder controle had. Naderhand bleek dit ook zo te zijn.

Ik zat in de wagen en mijn passagiers sliepen allemaal. Ik heb lang en genoeg kunnen piekeren en peinzen over het verloop van deze wedstrijd. Kunnen jullie het voorstellen, ik heb de wedstrijd in mijn hoofd gespeeld, echter ben ik er niet bij geweest! Een zeer grote “sjavroaj” zelfs. Die zeer grote “sjavroaj” werd werkelijkheid toen ik van L2 een telefoontje kreeg op zaterdag om 14.34 h te Leeuwarden. Om hem te citeren: “goed gespeeld, maar geen winst”. Ik hoorde ook dat de gele rakker “siësta Carlos” weer heeft gescoord. Dat was een pleister op de zeer grote wond. De woorden in het vorige verslag hebben geen vruchten afgeworpen. Het is T1 en T2 niet gelukt om de boys te kunnen overtuigen om toch een doelpunt meer te maken dan de tegenstander. Johan Cruijff zou zeggen: “Heb je 11 spelers heb je een elftal. Heb je een elftal dat tegen je wilt spelen, heb je een wedstrijd. Heb je een wedstrijd, heb je een match. Heb je een match, heb je normaal gesproken een verliezer en een winnaar. Maak je een goal meer dan de tegenstander, ben je matchwinnaar.

Maak je minder goalen dan de tegenstander dan ben je de matchverliezer en heb je geen punten. Simpel toch.” Met deze wijze woorden van deze voetbalgek kun je iets mee. Wij moeten er goed voor waken dat wij de match niet iedere keer met leuk voetbal en geen goalen afsluiten. Johan citeert weer: “ maak 1 goal meer dan de tegenstander en je bent winnaar”. Dit is een waarheid als een koe. Er is zelfs een spreekwoord: “heb je geld kun je koeien kopen, heb je geen geld moet je er achter lopen”. In het betaald voetbal zal er met witte zakdoekjes worden gezwaaid naar de trainers. Ik wil en kan dat ook niet, want ik heb een rode zakdoek. Toch een zeer dringend verzoek aan spelers en trainers om het roer om te gooien. Het zou zonde zijn om de wonderschone vrouwelijke toeschouwers en de jankende pa’s te moet missen op het veld. Ook deze lui komen om een winnende match te zien, laten we eerlijk zijn. Moeten we gaan investeren in spelers of misschien in trainers en leiders? Heb je geld……. Laat ik dat even ter zijde schuiven want we hebben immers geen Russische geldschieter die dit zou kunnen verwezenlijken. Ik zou het ook niet willen.

MAAR, 1-4 of 1-5 ik weet het niet meer, is geen uitslag die wij moeten hebben. Nogmaals, we moeten het roer omgooien! Dit is mijn pleidooi van L1 die niet op het veld stond. Een zeer teleurgestelde met een nog grotere “sjavroaj” L1.

PS, ik moet nog de groeten doen aan de juffrouw van de wedstrijdverslagen. Je bent leuker in het echt!

(17-09-2011) Eijsden C1 – Bekkerveld C1 1-4

En toen was het zover…de dag dat onze gladiatoren van de grasmat de "schande van Weert" uit zouden wissen. Prachtig voetbalweertje. T1 en L2 waren op tijd aanwezig. T2 ook. L1 vertoefde elders in het land en kon zijn vlaggende en coachende kwaliteiten vandaag helaas niet ten toon spreiden.

Met opgeheven hoofd en onder luid applaus en aanmoedigingen van de aanwezige supporters betraden de spelers het hoofdveld van VVE. Dat belooft wat. Spanning en sensatie. Zeker nadat L2 tegen de reporter zei dat hij eigenlijk geen commentaar vooraf wilde geven. Zijn enige woorden waren: "Winnen…..alleen maar winnen!" Een duidelijk geval van een goede mediatraining.

Na het eerste fluitsignaal gingen onze koene voetbalridders gedreven van start. Fel op de bal en de man, leuke combinaties en mooie passes. Zeker in het begin had Eijsden duidelijk veldoverwicht en de hoop op een snel doelpunt voor Eijsden zinderde dan ook door de Eijsdense voetbalarena. We kwamen in de buurt. Een mooi schot van Thom ging maar net over en enkele minuten later was Stijn dicht in de buurt van de 1-0 maar de keeper wist helaas het schot te keren. De actie van Carlos waarbij de bal op de paal belande was gevaarlijk voor de supporters met een zwak hart. Wat een kansen maar het leer wilde het net maar niet vinden.

En toen…geheel tegen de verhouding in scoort Bekkerveld na een snelle uitval het eerste doelpunt van de wedstrijd. 0-1. Miljaar! Maar niemand liet de kop hangen. Eén doelpunt achter zou geen probleem moeten zijn als onze mannen zo bleven spelen. Toch? Eijsden bleef ook na het doelpunt van Bekkerveld voldoende kansen creëren. Carlos en Roel waren beide dicht bij de gelijkmaker door een tweetal harde schoten op doel die maar net overgingen.

En toen sloeg het noodlot toe. Bekkerveld was een paar keer gevaarlijk en wist, in tegenstelling tot onze boys, die kansen beter te verzilveren. De 0-2 en 0-3 vielen vrij snel achter elkaar. Nondeju! Spelers, supporters, T1, T2 en L2 keken elkaar verbijsterd aan. Dit kon niet waar zijn. Niet nu we zo goed bezig waren. Maar er was niets aan te doen….we stonden drie doelpunten achter toen het rustsignaal klonk.

Ondanks deze psychische dreun kwam Eijsden, na 15 minuten rust, toch vol goede moed de kleedkamer uit. Weer werd sterk begonnen en werd de tegenstander onder druk gezet. Een mooie aanval werd door Carlos afgemaakt door de bal over de doellijn te knallen. Yes! We zaten weer in de wedstrijd. 1-3.

En nu blijven voetballen om die verdiende 'anschlusstreffer' te kunnen scoren. Kansen genoeg maar het wilde maar niet lukken. Na 15 minuten in de tweede helft wist Bekkerveld onverwacht zelfs nog een vierde doelpunt te scoren. $#@%!! Toch geen verslagenheid, alleen teleurstelling omdat we zo onverdiend achterstonden en na nog een aantal kansen en het eindsignaal uiteindelijk ook verloren met 4 tegen 1.

Wat jammer mannen. Het had er echt ingezeten maar we misten gewoon dat beetje geluk in de afronding. Jullie hebben allemaal gevochten als leeuwen en ons aantrekkelijk voetbal laten zien. En we zijn er allemaal van overtuigd…..volgende wedstrijd gaat het zeker lukken! In Herten pakken we gewoon die drie punten.

(10-09-2011) MMC Weert C1 – Eijsden C1 9 - 1

Allereerst een correctie op het vorige verslag. Door de grote commotie en met passie geschreven verslag, zijn er een aantal foutjes ingeslopen. Ik werd teruggefloten door mijn L2. Hij had gelijk. Het doet pijn als ik iemand gelijk moet geven, maar dat even ter zijde. L2, zijt er zeer zuinig mee. Er staat in het verslag tegen Meerssen: “L1 en L2 hadden een opstelling gemaakt die in de voetbalwereld als de “bikkelopstelling” doorgaat.”

Dit moet natuurlijk T1 en T2 zijn. “L1 en L2 waren ervan overtuigd dat dit zou gaan werken.” Dit moet ook T1 en T2 zijn. “Tijdens de rust zijn er toch zeer bemoedigende woorden gesproken van L1 en L2 echter het mocht niet baten.” Ook hier moet dat T1 en T2 zijn. Je vraagt je eigenlijk af wat de toegevoegde waarde zou zijn van L1 en L2. Toch?

Ik heb nog nooit zoveel excuses moeten maken in mijn gehele journalistieke carrière. Nu is deze ook maar pas begonnen, dus er staat me nog wat te wachten. Genoeg gewijzigd en nu het wedstrijdverslag. We weten bijna allemaal dat de plaats Weert 2x voorkomt in Limburg. We hebben Weert bij Maastricht met een reistijd van ca. 15 minuten en Weert nabij Nederweert met een reistijd van ca 45 minuten. MAAR, wij hebben T2 LOU WEERT(s)!!

Rusttijd zeer lang en een goede slaper, dus de reistijd wordt ook langer. Al onze C1 cadetten en ouders krijgen over hun donder als ze te laat komen voor de wedstrijd. Ook hier hebben we de BOA moeten inschakelen. L2 was zeer sportief bezig in Weert met een sportdag van zijn werk. Ik hoop niet dat je spierpijn hebt L2. T1 had zich afgemeld maar T2 lag nog in de zevende hemel in zijn bed. “Ik ben er zo” zei hij, maar wij hadden toch het idee dat hij ergens vandaan moest komen, waar wij het bestaan niet van mochten weten. Dat waren geen goede punten T2! Gaat je biertjes kosten. De heenreis naar het zonnige Weert verliep vrij ontspannen. Het weer was van dien aard dat we aan de scheids een drinkpauze hebben moeten vragen. We beginnen met het spel zonder de bekende “bikkelopstelling”. Het voetbal was van dien aard dat het niet om aan te zien was. Ik heb nog nooit een dergelijke slechte wedstrijd gezien van onze “gladiatoren”. Het liep voor geen meter. De scheids met zijn rode rollator was nog sneller dan onze mannen. Wat een slakkegang van onze mannen.

In de eerste helft zijn er 5 doelpunten gevallen voor de mannen uit Weert. De toespraak van onze “wakkere” T2 heeft het niet kunnen keren. Er liepen spelers rond die niet wisten waar de bal naar toe moest, laat staan in de goal krijgen. Een bal over 5 meter geven mislukte. Om het wedstrijdverslag niet te zeer negatief te maken kwam er toch een klein geel lichtpuntje van de schoen van “siesta Carlos”. De goal zou een ommekeer kunnen zijn voor het verloop. Niet dus. Ik zal maar zeggen dat we in de laatste minuut hebben verloren met 9-1.

Ik hoop echt dat de volgende wedstrijd mijn negatieve inspiratie kan ombuigen naar een positieve inspiratie. Eentje die ik had bij VVE C1-Schaesberg C1. Ook het publiek dat 180 kilometer heeft afgelegd, heeft haar beklach gedaan bij de redactie. Ze hebben per goal 18 kilometer moeten rijden.

Hoe kan dit? Ik hoop dat de heren T1 en L2 geen vervelende vragen gaan stellen. Wat ik wel vind is dat de T1 en T2 deze wedstrijd eens goed onder de loep moeten nemen. Gaan wij zo verder, dan zullen we hele zware papieren krijgen in het verloop van de competitie.

Mannen, denk ook maar eens aan die “zware” verslagen.

Een teleurgestelde L1

(03-09-2011) Eijsden C1 - VV Schaesberg C1 2 - 2

Na de wat mindere bekerwedstrijden is dit de eerste echte competitie wedstrijd. Het is een zeer zonnige, maar ook een zeer dorstige zaterdagmiddag. We moesten het al doen met 1 geblesseerde Tom Z, maar dat mocht de pret niet drukken. We hebben een vervanger voor hem gevonden en deze kerel heet Noah Beckers van de D1. Noah, bedankt voor het uithelpen.

L1 en L2 hadden wat meer tijd nodig voor het invullen van het wedstrijdformulier, want het was toch weer enige jaartjes geleden dat deze heren dat ingevuld hadden. Zoals menigeen al weet krijgt de C1 iedere competitiewedstrijd een bondscheidsrechter. Ook deze wedstrijd zat er een leidsman met (jawel) zijn leidsvrouw in de bestuurskamer. Alvorens de wedstrijd begon moesten de twee grensrechters in het kleedlokaal van de scheids komen waar ze een heel apart verhaal te horen kregen hoe hij de wedstrijd zou gaan afhandelen. Verder ga ik hier niet op in. Want alles wat in dat hok besproken wordt, mag en kan de buitenwereld niet horen maar zeer zeker ook niet geloven. Met enige gemengde gevoelens kwamen de leidsmannen weer uit het hok. De wedstrijd begon in eerste instantie best goed voor de C1. We waren zeer zeker niet de mindere ploeg.

De mannen van Schaesberg zijn twee keer in de eerste helft aan onze goalie verschenen en scoorde ook twee keer waarvan er eentje tot het kaliber schoonheid behoort. (doet me pijn als ik dit moet vermelden.)

Onze keeper treft in deze geen blaam. Hij heeft zelfs een aantal keren zich moeten uitstrekken alsof hij twee meter lang zou zijn. Ook hebben we een aantal reddingen gezien van hoge klasse. Zoals ik altijd zeg: “ut kumpt goot mit der kieper”.

Echter de mondelinge wedstrijd van de tegenpartij kon de scheids niet waarderen. Hij trok dan ook het geel ervoor. We hadden afgesproken dat we na ca 20 minuten effe een drinkpauze zouden houden. Alles gaat goed maar de achterstand kon niet worden bij gehaald. De leeuwen van de C1 hebben constant op de helft van de tegenstander gevoetbald. Het gras waar de scheids van C1 heeft gelopen is maar op een meter lengte kaal, verder kwam hij niet.

Het was niet te geloven, het stuk leer wou er maar niet in bij Schaesberg. Tijdens de rust heeft volgens mij L2 iets in het water gedaan van Gilles. Die kerel wist niet van ophouden hoe hij de leiders en lijders moest treiteren met de kansen. Het was Gilles die het eindelijk niet meer kon aanzien dat de T1 , L1, L2 en het thuispubliek aan het lijden waren van zijn acties. De kerel uit het randdorp Groeselt maakt een dusdanige goal dat de schoonheid met geen pen is te beschrijven.

De redder in nood, de verlosser van de wedstrijd, de …..Moet ik verder gaan? Het ijs was gebroken!! (al was het 27 °C) De vlag van de C1 grens ging bijna boven de tribune uit. Zoals afgesproken. Deze vlag zou nog hoger gaan! De gladiatoren van de C1 begonnen er weer in te geloven. Het was Carlos (jawel hij) die ons nog eens in de voetbalglorie deed geloven. De tweede goal kwam van zijn (volgens mij gele) voetbalschoen. Het scorebord geeft aan dat de tweede goal erin zit.

Het vliegveld in Beek heeft de kantine gebeld welke idioot een vlag zo hoog in de lucht heeft gegooid. De vliegtuigen meenden dat de moesten landen in de arena van Eijsden! De BOA van Eijsden heeft een geluidshinderklacht gekregen voor het schreeuwen van de schone dames langs de lijn. Ik heb (en dit is niet gelogen) mannelijke supporters (papa’s) van de thuisploeg een traan zien wegpinken! Sterk spul he, die fishermens friend. Wat een stemming, wat een sfeer! Maar de tegenstander begon zich te ergeren. Tijdens de spelhervattingen ging de jeugd van Schaesberg effe wat drinken om de dorst te lessen.

De leidsman was hier niet van gediend en greep in. Hij kreeg een kanonnade van scheldwoorden en andere lelijke namenen van de spelers, leiders en zelfs bezoekers. Deze leidsman begon met kaarten te gooien alsof hij aan het koei-jongen was. Dit alles is een beetje in het verkeerde keelgat van de gasten gekomen. Eigenlijk heb ik hier weinig mee van doen want onze boys en zelfs T1 hebben zich op dat gebied zeer keurig en netjes gedragen. Chapeau! De eerste competitie wedstrijd is met een goed gevoel afgesloten. De spelers, T1, L1, L2 en het publiek waren zeer tevreden met de eindstand van 2-2. Na de wedstrijd waren het rondje fris met bitterbalen die de feeststemming optimaliseerden.

Ik hoop dat we de volgende wedstrijd met de dezelfde inzet en minder warm weer met succes kunnen beëindigen. L2 PS: de BOA heeft Opsporing Verzocht gebeld waar T2 uithangt.

(27-8-2011)Rood-Groen C1 – Eijsden C1

Wat een dag. Het begon eigenlijk al op woensdag dat de trainer 2 (bij deze T2) zei dat deze wedstrijd afgelast was. Geen probleem alles geregeld verder niets aan de hand. DUS NIET.

 Beide leiders (L1 en L2) zaten vrijdagavond op hun gemak onder het genot van genoeg en koud gerstenat. Begint bij L1 de mobiel te rinkelen. Het was T2, of ik om 22.00 h nog effe alle spelers kon bellen omdat de wedstrijd toch doorgaat. Hoe haalt tie het in zijn hoofd!!Niet om dit te regelen maar ons gerstenat werd warm! Toch alles weer op een rijtje gezet en zaterdag was iedereen weer paraat. Er is een wedstrijdschema uitgedeeld aan de ouders. De ouder(s) die deze nog niet hebben ontvangen graag melden bij L1 of L2 (Guy Crousen of Roger Lardenoije). De heenries naar Lemiers was zonnig en mooi. De gladiatoren van de C1hadden er zin in. Zelfs onze keeper zei (letterlijk): “ ik wil de nul houden”!

Dit werd zelfs nog bevestigd door twee medespelers die bij L1 in de wagen zaten. Het complex van Lemiers zag er goed uit, de grasmat was erg groen. Wat bleek, geen lijnen, veel springkussens. Na uitvoerig beraad bleek dat Lemiers de wedstrijd heeft afgelast. Ik begon te twijfelen aan de hersenconditie van de L2. Deze was er zelfs niet bij! Ook onze wedstrijdmanager (die mobiel altijd te bereiken is) wist nergens van. Dus na een consumptie genuttigd te hebben zijn we weer naar ons honk teruggegaan en zijn gaan trainen.

Toch heeft onze keeper zijn woord gehouden. Hij heeft de nul vastgehouden. Bij deze is hij “the man of the match”. En voor L2, de declaratie van de reis zult u spoedig ontvangen. Denk eraan, dat mijn wagen een 5,3 liter 8 cilinder is.

L2

(24-08-2011) Eijsden C1 – MVV D1 2 - 11 

Eigenlijk is dit de eerste echte wedstrijd die de kerels van de C1 moesten spelen.

Tijdens het toernooi wordt geen volledige speeltijd gespeeld. Onze boys keken hun ogen uit naar die van MVV-ke. Het waren gladde jongens met snelle kapsels. Maar wat bleek, het waren echte snelle jongens. In de eerste helft moesten een aantal mannen van de C1 nog wennen aan het voetbalgebeuren. Ik wil ook niet uitweiden over het verloop van de doelpunten , want ik was de tel al kwijt na 20 minuten.

Het is me opgevallen dat onze jongens eigenlijk de gladde jongens waren, want ik heb niet een keer de scheenkaatsen horen klinken. De trainer heeft dus ook erop gehamerd dat we wat agressiever moesten spelen en niet meer dan 10 tegendoelpunten moeten krijgen. We hadden er al 7 in gehad dus dat was een krasse uitspraak. De beuk moest erin!!

In de tweede helft werd er zeker beter gespeeld. De scheenkaatsen en zelfs onze keeper begon geluid te maken. De “gladjes” van MVV-ke hadden het niet meer zo gemakkelijk. Toch is de eindstand 2-11 geworden. Ik hoop dat dit toch een eindstand is die we niet meer krijgen. In de tweede helft is er toch door de C1 gevochten. Ik moet bekennen dat MVV-ke toch een slag beter was dan onze C1, echter dat vind ik geen excuus. Aan de leiding had het niet gelegen. Zelfs niet aan de scheids die na de wedstrijd zijn beloofde bruine Affligem niet heeft gekregen. Scheids, toch bedankt voor de goede leiding

. Gelukkig was dit maar een vriendschappelijke wedstrijd.

L1